Geplaatst op Geef een reactie

dansend koppeltje

Eindelijk! De uitnodigingen voor onze trouw zijn klaar. Hier alvast een sneak-preview van het dansend disco koppeltje…

Dansend koppeltje
Dansend koppeltje - detail trouwuitnodiging Dancing couple - detail wedding invitation
Geplaatst op Geef een reactie

Ovenvers

oven vol keramiekVers uit de oven: een hele lading biscuitgebakken potjes, tassen en kommetjes. Zoals je kan zien, ben ik volop bezig met mijn uitzet, geïnspireerd op mijn kannetjes ( zie ‘werk’). Nu nog glazuren en dan zijn ze klaar voor gebruik.

Geplaatst op Geef een reactie

Raku en het wondermiddel flammazine

Een belangrijke les die elke keramist uiteindelijk zal leren: het wonder van een tube flammazine binnen handbereik. Vooral als je fan bent van Raku stoken, zoals ik.

Niets zo spectaculair als een stuk van 1000 ° C zelf uit de gloedhete oven pakken, in een pot met licht-ontvlambare houtsnippers gooien en te zien hoe de vlammen onmiddellijk ontbranden. Dan, wanneer de vlammen gedoofd zijn, het stuk voorzichtig in een kom met koud water onderdompelen terwijl het sist als een gemarineerde biefstuk op een BBQ. En dan, na een paar minuten, de rook en aanslag wegschuren met een goede dosis cif om dan eindelijk een eerste glimp van het resultaat op te vangen. Beter dan de seizoensfinale van uw favoriete show.

Wel een belangrijke tip: draag speciale hittebestendige handschoenen, bij voorkeur zonder gaten. Anders zal waarschijnlijk het volgende scenario volgen: jij met je duim in een latex handschoen vol flamazinne 🙂 Moet zeggen, het hielp! !

Geplaatst op Geef een reactie

Een Mal-heure

Mijn eerste ervaring met ééndelige gietmallen is een mooi voorbeeld van het spreekwoord ‘al doende leert men’. Zoals met vele dingen, begon ik er overenthousiast en vreselijk ongeduldig aan, dus liep het al mis van het begin…

Het maken van de mal kan je vergelijken met een zandkasteel bouwen aan zee. Je bouwt ‘wallen’ waarbinnen je je vorm zet. Daarna laat je de zee – of in dit geval de gips- heel je kasteel onder water zetten tot je het niet meer ziet. Nu, dat is de theorie. Je moeten je wallen goed stevig maken, zonder zwakke plekken om lekken te vermijden. In praktijk gooi je vlug-vlug wat zand op een hoopje en druk je het hier en daar aan omdat het water al bijna aan je wallen staat, je kindje dringend naar het toilet moet of omdat je vreselijk veel zin hebt om een ijsje te gaan halen, etc.
Zo ook bij mijn mal. Het gevolg? Een heuse gips-dambreuk. Langzaam maar zeker verschenen hier en daar druppels gips. Die druppels werden al gauw een stroompje, dat zich in enkele minuten transformeerde in een zondvloed. De slappe lach krijgen op zo’n moment helpt ook niet…

Zucht, dan maar alles opkuisen (niet te onderschatten met gips) en opnieuw beginnen. Maar wees gerust, vanaf nu bouw ik mijn wallen zo stevig dat geen tsunami ze kapot krijgt.

Geplaatst op 1 Reactie

Het verhaal van de kersjes….

…begint in Nieuw-Zeeland. Mijn broer maakte een wereldreis en stuurde nu en dan foto’s door zijn avonturen te met ons te delen, maar eigenlijk vooral om  iedereen jaloers te maken. Eén van die foto’s was een prachtig beeld van een emmer vol rijpe, sappige dieprode kersen, getrokken in Nieuw-Zeeland. Een foto waar het water me spontaan van in de mond liep en zo’n indruk maakte op mij dat ik besloot ‘er iets mee te doen’. Niet veel later kreeg ik de opdracht in de Academie van Leuven, waar ik toen les volgde,  om een drieluik te maken. Et voilà, een idee was geboren.

Ik besloot om die sappige kersen te vereeuwigen in drie verschillende materialen, telkens 30 op 30cm. Voor het eerste luik gebruikte ik olieverf. Onder deskundige begeleiding transformeerde ik een blank doek tot mooi schilderij. Een goed begin dus. Maar dan…viel ik stil.

 

Nu ben ik volop bezig aan luik drie: de kersjes in mozaiek. Dit is nog een grotere uitdaging dan de twee andere luiken, omdat mozaïek nog vrij nieuw is voor mij. Maar niets zo fijn als een leuke uitdaging nu en dan! Het is nog work in progress, maar ik hoop binnenkort nummer drie af te hebben.

Nummer vier? Ik speel nu met de gedachte om zelfs een vierde luik te maken:  kersjes in keramiek. Een mooie bareliëf in klei hoort hier eigenlijk wel bij.